♪.♥♪.♥تنها تو میمانی♪.♥♪.♥

وای خدا یه چند روزی بود که دیگه دل و دماغ نوشتن نداشتم!بعد از دعوایی که با برادر شوهرم شدیم تقریبا می خواستم همه چیز رو فراموش کنم و یه شروع دوباره داشته باشم. یه شب مونده به تاسوعا بود که مادر شوهرم دلش درد گرفت روز بعد به همراه خواهرم و شوهرم اونو بیمارستان بردیم گفتن که باید یه چند روزی بستری شه آخه خودش سابقه معده درد داشت, اما به ناراحتی قلبی هم مشکوک شده بودن بیچاره مادر شوهر که توی دعوای بچه هاش حسابی غصه دار شده بود ناراحتی قلبی هم پیدا کرد.توی مدتی که بیمارستان بود من نمیتونستم تو ساعت ملاقاتی پیشش برم آخه جاری خانم پیشش بود که میونمون شکرآبه با هم, بنابراین وقتی شب میشدمی رفتم پیشش.بیچاره خیلی خوشحال شد گفت: منتظرت بودم بیای خداییش حق به گردنم داره با هم گپ زدیم میون حرفا اشاره به این کرد که از امام حسین خواسته که اگه رابطه بچه هاش با هم درست نشه یا بمیره یا یه بلایی بسرش بیاد که به قول خودش این اتفاق افتاد (وای که چه دعا یا چه نفرین بدی,آخه آدم بخاطر چی باید همچین کاری کنه؟!)

ماکه رابطمون درست نمیشه. نه ما می خوایم,نه مثل اول میشه بهرحال آبی که ریخته نمیشه جمعش کرد خدا کنه هر چه زودتر از این آپارتمان لعنتی خلاص شیم که هرچی بیشتر کشش بدن کدورتها هم بیشتر میشه پس بهشون از همین جا میگم  (سند خونمون رو پس بدین) راستی در پایان هم برای مادر شوهر جان آرزوی سلامتی و تندرستی میکنم الحق که زن مهربونیه خیلی کم مادر شوهر مهربون پیدا میشه!(البته جسارت نشه به مادرشوهرها)

 

بي تو، مهتـــــــاب‌شبي، باز از آن كوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشــــــــــــــق ديوانه كه بودم.

                        

در نهانخانة جانم، گل ياد تو، درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد:

                        

يادم آم كه شبي باهم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جــــــــوي نشستيم.

                        

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.

من همه، محو تماشاي نگاهت.

                        

آســـــــمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمـــــــــــان رام

خوشة ماه فروريخته در آب

شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

                        

يادم آيد، تو به من گفتي:

-        ” از اين عشق حذر كن!

لحظه‌اي چند بر اين آب نظر كن،

آب، آيينة عشــــــــــــق گذران است،

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا، كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر ســــــفر كن!

                        

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

                        

روز اول، كه دل من به تمناي تو پر زد،

چون كبــــــــوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم ...“

                        

باز گفتم كه : ” تو صيادي و من آهـــــــوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم! “

                        

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شـــــب، نالة تلخي زد و بگريخت ...

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد!

                        

يادم آيد كه : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم.

نگسستم، نرميدم.

                        

رفت در ظلــــــــمت غم، آن شب و شب‌هاي دگر هم،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ...

                        

بي تــــــــــــو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

 

راز خوشبختی

تاجری پسرش را برای آموختن «راز خوشبختی» نزد خردمندی فرستاد. پسر جوان چهل روز تمام در صحرا راه رفت تا اینکه سرانجام به قصری زیبا بر فراز قله کوهی رسید. مرد خردمندی که او در جستجویش بود آنجا زندگی می‌کرد.به جای اینکه با یک مرد مقدس روبه رو شود وارد تالاری شد که جنب و جوش بسیاری در آن به چشم می‌خورد، فروشندگان وارد و خارج می‌شدند، مردم در گوشه‌ای گفتگو می‌کردند، ارکستر کوچکی موسیقی لطیفی می‌نواخت و روی یک میز انواع و اقسام خوراکی‌ها لذیذ چیده شده بود. خردمند با این و آن در گفتگو بود و جوان ناچار شد دو ساعت صبر کند تا نوبتش فرا رسد.خردمند با دقت به سخنان مرد جوان که دلیل ملاقاتش را توضیح می‌داد گوش کرد اما به او گفت که فعلأ وقت ندارد که «راز خوشبختی» را برایش فاش کند. پس به او پیشنهاد کرد که گردشی در قصر بکند و حدود دو ساعت دیگر به نزد او بازگردد.مرد خردمند اضافه کرد: اما از شما خواهشی دارم. آنگاه یک قاشق کوچک به دست پسر جوان داد و دو قطره روغن در آن ریخت و گفت: در تمام مدت گردش این قشق را در دست داشته باشید و کاری کنید که روغن آن نریزد.مرد جوان شروع کرد به بالا و پایین کردن پله‌ها، در حالیکه چشم از قاشق بر نمی‌داشت. دو ساعت بعد نزد خردمند بازگشت.مرد خردمند از او پرسید:«آیا فرش‌های ایرانی اتاق نهارخوری را دیدید؟ آیا باغی که استاد باغبان ده سال صرف آراستن آن کرده است دیدید؟ آیا اسناد و مدارک ارزشمند مرا که روی پوست آهو نگاشته شده دیدید؟»جوان با شرمساری اعتراف کرد که هیچ چیز ندیده، تنها فکر او این بوده که قطرات روغنی را که خردمند به او سپرده بود حفظ کند.خردمند گفت: «خب، پس برگرد و شگفتی‌های دنیای من را بشناس. آدم نمی‌تواند به کسی اعتماد کند، مگر اینکه خانه‌ای را که در آن سکونت دارد بشناسد.»مرد جوان این‌بار به گردش در کاخ پرداخت، در حالیکه همچنان قاشق را به دست داشت، با دقت و توجه کامل آثار هنری را که زینت بخش دیوارها و سقف‌ها بود می‌نگریست. او باغ‌ها را دید و کوهستان‌های اطراف را، ظرافت گل‌ها و دقتی را که در نصب آثار هنری در جای مطلوب به کار رفته بود تحسین کرد. وقتی به نزد خردمند بازگشت همه چیز را با جزئیات برای او توصیف کرد.خردمند پرسید: «پس آن دو قطره روغنی را که به تو سپردم کجاست؟»مرد جوان قاشق را نگاه کرد و متوجه شد که آنها را ریخته است.آن وقت مرد خردمند به او گفت:«راز خوشبختی این است که همه شگفتی‌های جهان را بنگری بدون اینکه دو قطره روغن داخل قاشق را فراموش کنی»

  بر گرفته از کتاب کیمیاگر، نوشته پائولو کوئیلو   
 

 

 يك واژه زندگي

 اگر مي‌‌خواهيد كرم ابريشم بالغ شود و بتواند پرواز كند، بگذاريد خودش پيله را سوراخ كند.
 والدين با تنبيه فرزندشان، خود بيشتر زجر مي‌‌كشند.
 هر چه به قله نزديك‌تر باشي، سقوطي مهلك‌تر خواهي داشت.
  اگر بدي بستگانت را جلوي فرزندت گفتي، مطمئن باش كه معلم خوبي هستي، اما براي آموزش بدي‌ها.
 عيب انسان‌ها براي خودشان خيلي كوچك و عيب ديگران برايشان خيلي بزرگ است.
 غالبا دلخوري‌ها از توقعات نابه‌جا است.
 وقتي سوار اتوبوس شلوغي شدي، ياد زمان ايستادنت در ايستگاه باش.
 اغلب به دنبال اين هستيم كه درك شويم، اما خودمان كسي را درك نمي‌‌كنيم.
 اگر بخواهيم علت‌ شكست‌هاي خودمان را پيدا كنيم «زود تصميم گرفتن» جزو اصلي آنهاست.
 پياده كردن فكر نو، فداكاري مي‌‌خواهد.
 اگر هزاران بار فكرت عملي نشد، باز هم فكر كن.
 بعضي‌ها فكر مي‌‌كنند اگر كسي زمين خورد، بايد روي او بايستند تا قدشان بلند شود.
 دوستان ظاهري، هنگام موفقيت انسان ساكتند، اما در صورت شكست، همگي اهل سخن و تجزيه و تحليل مي‌‌شوند.

 اگر افسار زندگي را به دست پول بدهيد، همه جا مي‌‌رويد غير از آنجايي كه درست است.

 هر كس را مي‌‌خواهي بدبخت كني، پول خوب به او بده وكار كم از او بخواه.
 دوستي‌هاي پس از دعوا، پايدارتر مي‌‌شوند، اما نه عميق‌تر.

احساسي كه نمي‌شكند

رسيدن به خوشبختي و آرامش ذهني، همان‌چيزي كه آرزوي توست يعني اينكه بداني دست به عملي زده‌اي كه بايد مي‌زدي، راهي را رفته‌اي كه بايد مي‌رفتي، تصميمي گرفته‌اي كه بايد مي‌گرفتي، آرامش و خوشبختي زماني مهمان تو خواهد بود كه خود را براي همه‌چيز بخشيده و به خود نزديك شوي! هرگاه براي رسيدن به خوشبختي فرياد برآوري و صدايش كني از تو خواهد گريخت! خوشبختي چيزي نيست كه مجبور باشي براي آن از خودت دور شوي! آنهايي كه براي به دست آوردن آن از خود دور شدند همان‌چيزي را به دست آوردند كه به سرعت آن را از دست دادند. خوشبختي، احساسيست كه به آساني نمي‌شكند و بيش از آن كه تو بخواهي در انتظار خواستن توست!

دلخوشی آسمان همین ستاره هاست     وتنها دلخوشی من سیامک وامیرحسین

بیاتا جام زندگی راجرعه جرعه بنوشیم     وبایک سلام پرسش گلها را پاسخ دهیم 

منم ستاره.منم آفتاب خیالی تو               روی بال های دریا راه میروم

                               وبا قلبی رازدرد به سویت می آیم

زندگی خیلی به آدما درس میده مهم اینه که مااز درسمون عبرت بگیریم منو سیامک تصمیم گرفتیم زندگی رو از نو شروع کنیم یکبار برای همیشه .به قول معروف اگه به اون چیزایی که میخوای همون دفعه اول برسی تلاش دیگه معنی نداره.زندگی دسته جمعی خیلی هم خوب نیست اینو خیلیها میگن ما هم از قائده مستثنا نبودیم وتصمیم گرفتیم همه چیزوصفر کنیم آزاد شیم از تمام ناراحتی ها. ای کاش مشکلاته توی زندگیمون مربوط به خودمون بود شاید از صددرصد مشکلات  پنج درصدش مال خودمون بود که راحت حل میشد.اما کسائی که بصورت غیرمستقیم نظارت داشتن چی وااااااااای من اسم شخص خاصی نمیارم مهم اینه که خودم میدونم عامل ناراحتیام کیا بودن و دیگه نمیتونن منو آزار بدن حتما از این قضیه خیلی هم رنج میکشن آخه لذت مبرن از تفرقه انداختن .البته تمام اینا وقتی به حقیقت میپیونده که ما ازاون آپارتمان لعنتی هرچه سریعتر بریم اون وقته که زندگیه نو و بی دغدغه شروع میشه بیچاره امیرحسین اونم راحت میشه از دست عموهاش همشون سروته لاله یه خیارن دوست داشتنشون تظاهریه. دیگه نه اجازه میدم مارو آزار بدین نه دیگه مارو میبینین احساس نفرتم به حدیه که جایی برای بخشش نمونده دیگه این حرفها هم برام مهم نیست که میگن لذتی که توی عفو وجودداره تو قصاص نیست بعضیها باید قصاص شن واقعا.... 

دلم گرفته است
دلم گرفته است



به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده ي شب مي كشم

چراغ هاي رابطه تاريكند

چراغ هاي رابطه تاريكند



كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشك ها نخواهد برد

پرواز را بخاطر بسپار

پرنده مردني ست

خدایا مثل برق وبادگذشت از اول آشنایی مون تا حالا .خدایا چقدرعاشقم بود اولش باورم نمیشد حتی اولین بار که بهم گفت عاشقتم گفتم همش کشکه خلاصه اینکه بعداز یک سال آشنایی.پنجم بهمن سال۸۴ به عقد هم دراومدیم باهرخوبی وبدی بود زندگیمونو بصورت رسمی توی سال۸۵ آغاز کردیم .وقتی تازه با هم آشنا شده بودیم برادرش خیلی اذیتمون کرد دوست ندارم خیلی راجبش چیزی بگم یا اینکه حتی یاد خودم بیارم برام دردناکه.مهم خودشه که خیلی دوسم داره.حاصل ازدواجمون یه پسرشیطون و خوشگله که اسمشو امیرحسین گذاشتیم روز والنتاین به دنیا اومده بهمن امسال دوساله میشه.یه مدتیه که اتفاقهای توی زندگیمو یادداشت میکنم وبه پیشنهاد خواهرم تصمیم گرفتم یه وبلاگ بسازم واونا رو اونجا هم ثبت کنم.

در دو چشمش گناه می خنديد

بر رخش نور ماه می خنديد

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ئی بی پناه می خنديد



شرمناك و پر از نيازی گنگ

با نگاهی كه رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه كردم و گفت:

بايد از عشق حاصلی برداشت



سايه ئی روی سايه ئی خم شد

در نهانگاه رازپرور شب

نفسی روی گونه ئی لغزيد

بوسه ئی شعله زد ميان دو لب